Borst reconstructie

Let's talk about the next step...


Borstreconstructie na borstkanker

Vrouwen bij wie de diagnose van borstkanker gesteld is, komen terecht in een langdurig traject van diagnostiek, chirurgische behandeling, al dan niet aangevuld of voorafgegaand met radio- en/of chemotherapie, en opvolging. Dit op zich is reeds een zware beproeving. Gezien de chirurgische behandeling van borstkanker bestaat uit het verwijderen van een deel van de borst (tumorectomie) of van de volledige borst (mastectomie), zullen er zich zichtbare sporen nalaten ter hoogte van de borst die vaak pijnklachten veroorzaken, maar ook een invloed kunnen hebben op de mentale toestand van de vrouw, en zelf onzekerheden op lichamelijk en seksueel vlak kunnen veroorzaken.

Niet elke vrouw die in behandeling is voor borstkanker zal een reconstructie nastreven, maar het is belangrijk om te weten dat er voor iedereen een aangepaste oplossing voor handen is. Sommige patiënten willen vanaf de diagnose van borstkanker zich zo goed mogelijk informeren en de eerste stappen naar een borstreconstructie zetten, anderen zullen pas jaren later deze stappen zetten. Voor beide groepen zijn er oplossingen voor handen.

Doel van een borstreconstructie?

Het uiteindelijke doel van een borstreconstructie is het verkrijgen van een symmetrisch resultaat van beide borsten met het dragen van een BH. Linker en rechter borst zijn nooit gelijk, maar we proberen deze wel zo gelijk mogelijk te hebben op het einde van het traject.

Reconstructie na borstsparende behandeling

Borstsparende behandeling houdt in dat enkel de tumor uit de borst verwijderd wordt en meestal nadien nog een radiotherapie behandeling gestart wordt.
Om een borstsparende behandeling uit te kunnen voeren moet aan verschillende voorwaarden voldaan zijn (bespreek dit met uw behandelend gynaecoloog en/of oncoloog), maar één hiervan is de aanwezigheid van een relatief beperkt tumorvolume ten opzichte van het totaal volume van de borst.

Door wegname van dit stuk borstklierweefsel kan er een indeuking of vervorming ter hoogte van de borst ontstaan. Afhankelijk hoe uitgesproken deze is kan geopteerd worden om het defect, na het beëindigen van de behandeling, op te gaan vullen met lichaamseigen vetweefsel (lipofilling) of, indien een uitgesproken vervorming met huid tekort, het opvullen van het defect met huid-en vetweefsel onder de vorm van een huidflap.

Het is mogelijk dat borstsparende chirurgie pijnklachten veroorzaakt in de borst door uitgesproken littekenweefselvorming. Deze pijnklachten kunnen verminderd worden door gebruik te maken van lipofilling. Doordat de aanwezige 'littekenstrengen' geperforeerd worden met de gebruikte canule en er gezondweefsel onder de vorm van lichaamseigen vet wordt achtergelaten, gaat het inwendige litteken soepeler worden en na verloop van maanden zullen ook de pijnklachten verminderen.

Reconstructie na volledig verwijderen van de borst

Als de volledige borstklier verwijderd (mastectomie) werd tijdens de oncologische behandeling, kan deze op verschillende manieren gereconstrueerd worden. De gekozen techniek zal afhankelijk zijn van de keuze van de patiënte, haar verwachtingen en of er op een huidsparende manier gewerkt is bij de initiële operatie of niet. Indien een niet-huidsparende mastectomie verricht werd dan moet naast het borstklierweefsel, ook de huid gereconstrueerd moeten worden. Werd met een huidsparende techniek gewerkt dan moet enkel de borstklier zelf gereconstrueerd worden.

Reconstructie met eigen weefsel

We streven bij een borstreconstructie naar een resultaat dat de oorspronkelijke borst zo goed mogelijk benaderd. Zowel qua vorm en textuur, maar ook met een gelijkaardig gevoel. Omwille van die reden wordt een borstreconstructie met eigen weefsel ( of 'autologe reconstructie') op dit moment gezien als de gouden standaard en zal dit de beste optie zijn als dit punten zijn die u nastreeft.

Indien een niet- huidsparende mastectomie werd uitgevoerd kan zowel de borstklier als de huid van de borst gereconstrueerd worden in één stap. Huid- en vetweefsel (= huidflap) van op een andere plaats in het lichaam wordt getransfereerd naar de mastectomie zone en zodanig gemoduleerd dat dit deze flap het uitzicht krijgt van een borst.

De meest gebruikte techniek is huid- en vetweefsel samen met een aanvoerend en afvoerend bloedvat vrij te maken ter hoogte van de buik (= DIEP of deep inferior epigastric artery perforator flap) en te verplaatsen naar de borst. Het voordeel van deze techniek is dat de buikspieren intact blijven zodanig dat de stevigheid van de buik niet in het gedrang komt. Het nadeel van dergelijke vrije flap is dat er een microchirurgische anastomose tussen de bloedvaten uitgevoerd moet worden en deze kan verstopt geraken met het niet- overleven van de flap tot gevolg.

Ook indien onvoldoende weefsel voorgaande is ter hoogte van de buik kan een gelijkaardige operatie uitgevoerd worden, maar dan zal huid- en vetweefsel van op de rug of bil gebruikt worden om de nieuwe borst te creëren.

Reconstructie met prothesen

Sommige patiënten zullen een reconstructie van de borst met eigen weefsel als een te grote ingreep beschouwen of het risico op het niet slagen van de ingreep (door verstopping van de bloedvaten) niet willen lopen. Voor hen is een reconstructie met silicone borstprothesen een valabel alternatief.

Het beste resultaat, wanneer met prothesen wordt gewerkt, kan verkregen worden indien er een huidsparende mastectomie werd verricht en indien de patiënte relatief kleine borsten heeft. Grote volumes zijn moeilijk op een natuurlijke manier te reconstrueren en geven vaak een teleurstellend resultaat. Om dit op te lossen kan gekozen worden om na het implanten van de prothese een aanvullende lipofilling uit te voeren zodanig dat er toch een deel van de borst met eigen weefsel wordt gereconstrueerd. Zo zal niet enkel het uitzicht verbeteren, maar ook de aanwezige prothesen minder voelbaar zijn.

Borstreconstructie bij een preventieve borstamputatie

Ten gevolge van de ontwikkeling van onze medische kennis worden (vaak jonge) vrouwen geconfronteerd met de wetenschap dat ze een sterk verhoogd risico hebben op het ontwikkelen van borstkanker.

Zij kunnen dan kiezen voor een preventieve mastectomie van beide borsten en een onmiddellijke reconstructie. Hierbij kan niet enkel de huid, maar vaak ook het tepelhof en de tepel zelf gespaard worden. Op deze manier wordt de borstklier verwijderd en vervangen door eigen weefsel, door een borstprothese of door een borstprothese en lipofilling.

Door vroegtijdige screening is de leeftijd van deze groep patiënten groep geleidelijk aan het dalen en steeds frequenter hebben deze jonge twintigers nog geen kinderen, maar wel een kinderwens, of zijn ze net gestart met hun carrière uit te bouwen waardoor ze een langdurig afwezigheid door een reconstructie met eigen weefsel niet zien zitten. Als alternatief hiervoor kan gestart worden met een bilaterale mastectomie en reconstructie met prothesen en kan op latere leeftijd deze prothesen verwijderd worden en vervangen worden door een lichaamseigen reconstructie.

Verschillende stappen in het reconstructie proces

Elk borstreconstructie traject is anders, het is onze bedoeling een behandelingsplan op te stellen waarin onze patiënte zich zo goed mogelijk kan vinden qua gebruikte technieken en qua inplanning over verloop van tijd.
Doorgaans ziet er reconstructie er als volgt uit

Stap 1 Reconstructie van de geamputeerde borst hetzij met eigen weefsel, hetzij met een prothese.
Stap 2 Zorgen voor symmetrie tussen beide borsten (bv. Borstverkleining, liften of lipofilling van niet-behandelde borst. Dit gebeurd meestal een drietal maanden na de eerste ingreep.
Stap 3 Reconstructie van de tepel zo nodig. Dit gebeurd meestal een drietal maanden na de tweede ingreep.

Het herstel/werkongeschiktheid na 'Stap 1' varieert tussen de 4 en 6 weken. Het herstel/werkongeschiktheid na 'Stap 2' is meestal een week of 2.

Wat kost een borstreconstructie?

Borstreconstructies zijn sinds enkele jaren volledig terugbetaald. Er worden geen extra esthetische supplementen aangerekend. Dit is van toepassing zowel voor nieuwe patiënten als voor patiënten die in het verleden een borstamputatie hebben ondergaan.

Voor andere indicaties voor reconstructie (Syndroom van Poland, verlies van borstweefsel na eerdere ingreep of trauma, of bij personen met een sterk verhoogd risico op borstkanker) kan ook een terugbetaling verkregen worden, maar hiervoor moet een speciale aanvraag uitgevoerd worden.

Nog vragen over een borstreconstructie?

Wenst u extra informatie te verkrijgen over deze ingreep, neem dan contact met ons op door hier te klikken.